خطابه ی فدک و مبارزه با بدعت ها

خطابه ی فدک و مبارزه با بدعت ها

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

و به یاد ولیّ خدا امام مهدی(عج)

**********

نوآوری و بدعت در دین، سابقه ی طولانی به قدمت خود دین دارد. بدعت گوساله پرستی دردوران کوتاه غیبت و میقات حضرت موسی(ع)، تحریف تورات و سپس انجیل دربنی اسرائیل، راه یافتن صدها انحراف در کلیسا وبه نام دین، انحراف جامعه پس از نبیّ اعظم(ص) و... از جمله بدعت هائی بودند که چهره ی الهی دین را دگر گون کردند. درقرآن و روایات، چهره ی بدعت گران به شدّت منفور است.

بدعت یعنی چه؟

بدعت در لغت به معنای نوآورد یا نوآورده است، و در اصطلاح دانش کلام و علوم دینی، پدید آوردن رسم و آئین و باور تازه درزمینه ی دین و به نام دین است. رسم و آئین و باوری که ریشه در قرآن وسنّت پیامبر(ص) و ائمّه(ع) ندارد، و مخالف قرآن و اهل بیت(ع) و سنّت است. و پس از پیامبر و اهل بیت(علیهم السلام) پدیدار گشته است.( مجمع البحرین 2/298)

و به تعبیر دیگر، بدعت همان ایجاد آئین و رسمی تازه ی خلاف دین در قلمرو دین و در زمینه ی مذهب است.

بدعت ها پس از پیامبر(ص):

از آخرین لحظات عمر پیامبر(ص) با کمال تأسّف، بدعت ها از مدینة النّبی با چهره های گوناگون شکل گرفت، و تا امروز آثار آن بدعت ها و تبعات سوء و خطرناک آن ها، چهره ی نورانی وجلوه ی حیات بخش قرآن و عترت را دیگر گونه معرّفی کرده است. و حال نگاهی به انواع بدعت ها در اسلام:

1 – اوّلین و خطرناک ترین و تأثیر گزارترین بدعت در دین، پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) ماجرای سقیفه بود. سقیفه فقط یک اتّفاق ساده ی درون دینی برای رسیدن به یک سلسله اهداف حزبی و یا گروهی نبود. بلکه کودتائی بود برای به وجود آوردن رسم و آئینی به نام دین و در درون دین، که تمام دین را به نابودی بکشاند.

2 – رسول گرامی(ص) با پیش بینی وضع جامعه ی پس از خود، به ابن مسعود (از صحابه ی حضرت) و دیگر یاران خود در ارتباط با بدعت ها هشدار داده بودند. از سلمان فارسی نقل شده است که پیامبر(ص) فرمودند:

« ای مردم من به همین نزدیکی از بین شما رحلت می کنم و به عالم غیب منتقل می شوم، شما را در مورد عترتم به خیر سفارش می کنم. بپرهیزید از ایجاد بدعت ها، که هر بدعتی گمراهی، وهر گمراهی و اهل آن در آتشند. »(بحار الانوار 36/289)

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...