مبارزه با فتنه ها در خطابه ی فدک

مبارزه بافتنه ها، درخطابه ی فدک

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

و به یاد ولیّ خدا امام مهدی(ع)

********

«هان ای مردم، هرزمان اخگر به هیمه ی فتنه

افکندند خداوند آن را خاموش ساخت....امّا شما،

اخگر درهیمه ی فتنه افکنده هیزمش را برای

شعله ورشدن به هم زدید...»

( قسمتی از خطابه ی فدک)

فـتنه:

فتنه را، آزمایش، گرفتاری، مال، اولاد، کفر، اختلاف آرای مردم، فضیحت، آتش افروزی درتاریکی ها، شگفت زدگی در برابروقایع سیاسی و اجتماعی، گمراه کردن مردم وکشتار مردم، معنا کرده اند. گرچه اکثر این معانی مصادیق فتنه اند، معنای دقیق فتنه: کرفتاری وبلائی است که عامل آزمایش مردم درصحنه های مختلف زندگی است.( لسان العرب 13/317)

قرآن و فـتنه:

قرآن از فتنه تعبیرات مختلفی دارد:

الف – آزمایش و امتحان:

« آیا مردم چنین پنداشته اند که به صِرف این که کفتند ما ایمان آورده ایم رهاشان کنند و مورد امتحان و فتنه واقع نشوند؟ »( عنکبوت 2)

ب – فریب دادن:

« یابَنی آدَمَ لایَفتِنَنَّکُمُ الشَّیطانُ... ای فرزندان آدم، شیطان شما را فریب ندهد، آن چنان که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون کرد »( اعراف 27)

ج – بلا و عذاب و درگیری و فساد:

« با کافران مبارزه کنید که درزمین فتنه و فسادی نماند، و دین همه برای خداباشد.»( انفال 39)

« و فتنه بدتر از قتل و کشتار است.»( بقره 191)

د – اضلال و گمراهی: درمورد منافقان و یهودیان منحرف می فرمایند:

« وَمَن یُرِدِ اللهَ فِتنَتَهُ... کسی که خداوند فتنه و گمراهی او را خواهد توهرگز نمی توانی او را از قهر خداوند برهانی »( مائده 41)

بعید نیست که بتوانیم تمام این معانی را به ریشه برگردانیم و آن این که فتنه دراصل لغت به معنای قراردادن طلا و نقره درزیر فشار آتش است تا سره و ناسره ی آن ازهم تفکیک شود. و در هرموردی که یک نوع فشار و شدّت وجود دارد به کار می رود.( تفسیر نمونه 2/17)

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...