عصر جاهلیّت - قسمت اوّل

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

وبه یاد ولیّ خدا امام مهدی(ع)

************

جاهلیّت از ریشه ی جهل است. لیکن از بررسی کتاب های لغت برمی آید که مراد از آن، تنها نادانی نیست، بلکه، سفاهت، حماقت وبی خردی رانیز شامل می شود. بدین ترتیب دوران جاهلیّت دورانی است که زندگی مردم از ارزشهای معقول، اصولی، منطقی و باورهای صحیح وامیدوارکننده تهی باشد

هرگاه از جاهلیّت سخن به میان می آید چنین به نظر می رسد که جاهلیّت مربوط به دوران گذشته بوده وامروز دردوران عقلانیّت بشر سخن از آن، سخنی گزاف وخارج از شرایط تمدّن دنیای روز است. امّا باتأمّل درمفهوم جاهلیّت و آن چه بربشر عصر غیبت می گذرد روشن می شود که این معضل بزرگ، امروز نیز گریبانگیر بشر دوران پسامدرن هم هست.

واژه ی جاهلیّت، نخستین بار در قرآن، و درمورد زندگی انسان های قبل از بعثت پیامبر(ص) به کار رفته است. امّا با توجّه از تعبیر جاهلیّت اولی در قرآن در مورد جاهلیّت عرب، بعید است بتوان جاهلیّت را نام زمان، مردم، قبیله یا گروهی خاصّ دانست. ( تاریخ تحلیلی اسلام 38)

جاهلیّت از دیدگاه قرآن و روایات:

قرآن، چهار مصداق روشن از جاهلیّت دارد که عبارتند از:

1 – حُکمُ الجاهِلِیَّة:

« اَفَحُکمَ الجاهِلِیَّةِ یَبغُونَ – آیا در جستجوی حکم وقانون جاهلیّتند؟ »( مائده 50)

پیروی از حکم وحکومت وقانون ناحق، رفتارهای خلاف قوانین عقلانی والهی، وتبعیّت از هوا وهوس های حیوانی و...

امام علیّ بن ابیطالب(ع) می فرمایند:

« حکم دوگونه بیشتر نیست، یاحکم خدا است ویا جاهلیّت، وهرکس حکم خدا را رها کند به حکم جاهلیّت تن درداده است. »( تفسیر نور الثقلین درتفسیر همین آیه)

2 – ظَنَّ الجاهلِیَّة:

« یَظُنُّونَ بِالّلهِ غَیرَالحَقِّ ظَنَّ الجاهِلِیَّةِ – درباره ی خدا گمان های ناروا همچون گمان های دوران جاهلیّت می برند. »( آل عمران 154)

آن ها درمورد خدا گمان های نادرست همچون گمان های دوران جاهلیّت داشتند، که گمان نمی کردند خداوند بتواند وضعیّت اسفبار جامعه را با آمدن اسلام سامان دهد. و یا اوهام وخرافات را درمورد خداپذیرفته بودند.

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...