حیا

شـرم و حیــا

**********

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

وبه یاد ولیّ خدا امام مهدی(عج)

************

ازشرم وحیا پرتو رخسار تو افزود

این آئینه شد صیقلی از آینه دان ها

جز قد خدنگ توکه دل ها هدف او است

یک تیر که دیده است که آید به نشان ها

**************

شرم: به معنای خجالت وانفعال، حیا، آزرم وعیب است. و آن حیرت و وحشتی است که در آدمی پیدا شود از آگاه شدن دیگری برعیب ویا نقص او.

وشرم حضور، به معنای رودر بایستی وخجالت کشیدن در حضور بزرگی. ودرنقطه ی مقابل آن بی شرمی است.

کسی کش بود دیده از شرم پاک

زهر زشت گفتن نیایدش باک

حیاء: درزبان عربی، از ریشه ی(ح ی و) یا (ح ی ی) به معنای شرم داشتن و آزرم و خجالت است. که درمقابل آن وقاحت و بی شرمی قراردارد. و منظور از آن خودداری از انجام کارهای زشت به سبب ترس از سرزنش شدن است.

درفرهنگ عالمان اخلاق، حیا نوعی انفعال و انقباض نفسانی است که موجب خودداری از امور ناپسند درانسان می گردد، و منشأ آن ترس از سرزنش دیگران است.

مطالعه درباره ی مفهوم حیا درآیات وروایات نشان می دهد که منشأپیدایش این حالت، درک حضور درمحضر ناظری آگاه، محترم وگرانمایه است.

حیا درقرآن:

حیا به مفهوم شرم داشتن چهارمرتبه و باالفاظی از مصدر(اِستِحیاء) سه بار به کاررفته. به صورت فعل منفی(لایَستَحیی) درآیه ی 26 بقره:

(خدای را ازاین که پشه ای یافراتر از آن مثل زند شرم نیاید)

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...