حضور در غیبت

حضور در غیبت

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

وبه یاد ولیّ خدا امام مهدی(عج)

**************

قرن ها است از میلاد نور، یوسف فاطمه(س)، موعود امّت ها، امام حجّة بن الحسن العسکری ارواحنا فداه می گذرد. صد ها سال حضور، امّا درپس پرده ی غیبت، که پرده ی پنهانیش هم اعمال و رفتار و غفلت مدّعیان پیروی از او است.

در روایات مربوط به میلاد آن حضرت آمده است که زمانی که پا به عرصه ی وجود نهاد، دست ها را به آسمان بلند کرد و این چنین از خداوند بزرگ درخواست فرمود:

« خداوندا وعده ات را در مورد من به انجام برسان، و کارم را سامان بخش، و مرا ثابت قدم بدار، و به وسیله ی من زمین را پر از عدل و داد کن»(بحار الانوار 51/13)

و متأسّفانه اعمال و رفتار و غفلت های ما انسان ها و عدم شایستگی هایمان، اجابت دعای حضرت را قرن ها به تأخیر انداخته است.

طرح یک شبهه:

یکی از شبهاتی که مخالفان شیعه در طول قرن ها برعلیه آن ها مطرح کرده و می کنند این است که:

بر اساس اعتقادات شیعه، امام و رهبر و زعیمی که قرن ها از نظرها پنهان است و در جامعه حضور ندارد، و مردم از رهبری و هدایت مستقیم او بی بهره اند، چه ثمره و فایده ای برای جامعه خواهد داشت. بودن او پس پرده ی غیبت، و عدم دسترسی مردم به او، با نبودنش چه تفاوتی دارد؟

پاسخ:

1– اصولاً یکی از مهم ترین عواملی که باعث حیات، حرکت، پویائی، امید، نشاط و پیروزی ملّت ها می شود، وجود و حضور پیشوایان و رهبرانی است که برخاسته از خود آن ها، محبوب ملّت، و خود از نخبگان و برجستگان وقهرمانان آن ملّت باشند، و با برنامه ریزی و تدبیر تمام نیروهای آن جامعه را در جهت هدف های متعالی آن کانون بدهند و رهبری کنند. گرچه این رهبران مدّتی در زندان وتبعید و اسارت و... به ظاهر دور از دسترس مردم باشند. امّا این روح رهبری و قهرمانی است که به مردم حیات و جنب و جوش و امید می دهد.

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...