مژده ی مسیح(ع)

مــژده ی مسـیح(ع)

**********

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

و سلام برگل نرجس و گل مریم

***********

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم و درد مکن ناله و فریاد که من

زده ام فالی و فریاد رسی می آید

**************

2020 سال از میلاد حضرت مسیح(ع) می گذرد، آغاز سال میلادی وعید کریسمس برپیروان آزاده ی ادیان ابراهیمی مبارک باد.

حضرت عیسی بن مریم، پیامبر بزرگ الهی و اولوالعزم درروز 25 دسامبر سال اوّل میلادی، 622سال قبل از هجرت پیامبر اعظم(ص) ، دربیت لحم، واقع در سرزمین فلسطین به دنیا آمد.

حضرت مسیح(ع) به فرمان خداوند به گونه ای اعجاز آمیز، از مادری باکره ومقدّس متولّد شد، وسپس در گهواره شروع به سخن گفتن کرد و پیامبری خود را بشارت داد.

قرآن بسیار زیباتر از متون انجیل ها از عیسی ع و مادرش، مریم مقدّس سخن می گوید :

« ودراین کتاب از مریم یادکن، آن گاه که از کسان خود درناحیه ی شرقی بیت المقدس خلوت گزید. ومیان خود و آن ها پرده ای افکند(تاخلوت گاه عبادتش باشد) پس روح خود را به سوی او فرستادیم تا به شکل بشری خوش اندام براو نمایان شد. مریم : گفت من از توبه خدای رحمان پناه می برم اگر پرهیزگار باشی؟ گفت من فقط فرستاده ی پروردگار توام برای این که به تو پسر پاکیزه ای ببخشم. گفت چگونه مرا پسری باشد با آن که دست بشری به من نرسیده وبدکاره نبوده ام؟ گفت فرمان چنین است پروردگار تو فرمود : آن برمن آسان است وبرای این است که اورا آیتی برای مردم قرار دهیم و رحمتی از جانب ما باشد واین امری حتمی است. پس مریم به او حامله شد وبا او درنقطه ای دور دست خلوت گزید. آن گاه که درد زایمان اورا به سوی تنه ی نخلی کشاند گفت ای کاش پیش از این مرده بودم ویک یره فراموش شده بودم. پس از طرف پائین پایش اورا صدا زد که غم مدار، پروردگارت زیرپای تو چشمه ی آبی پدید آورده است. واین تنه ی نخل را به طرف خود تکان ده که برتو رطب تازه بریزد. وبخور وبنوش وچشم روشن دار. پس اگر کسی از آدمیان را دیدی بگو من برای خدای رحمان روزه نذر کرده ام وامروز مطللقاً بابشری سخن نخواهم گفت »(مریم آیات 16 تا 26)

حضرت مریم(س) اضطرابی عجیب درونش را فراگرفته بود، امّا گام هایش را محکم واستوار برمی داشت. « کودکی را که در آغوش داشت به نزد قومش آورد، گفتند : ای مریم کاربسیار عجیب و بدی انجام دادی، ای خواهر هارون، نه پدرت مرد بدی بود ونه مادرت زن بد کاره ای »

عصر جاهلیّت - قسمت اوّل...